නුඹ, සොඳුරූ........

රිදෙන හද සුවපත් කෙරුමට
නොවෙයි කිසි තැනක ඔසු,
ලද නොනිමි කඳුලු මැද
හැඬූ සිත් අග
එකම ඔසුවයි මා ලද,
නුඹ,
සොඳුරූ........

කුමරුනි නුඹ

බලාපොරොත්තුව
නෙතු අද්දර
කුමරුනි නුඹ
එතැයි කියා...........

හීනෙක දවටා
දෑස වසා ගෙන
පැතුමන් පුරවා
නුඹ එතැයි කියා..........

බලා හිඳිමි
සුවඳක දැවටී
කුමරුනි නුඹ
එතැයි කියා........

මද නලක අමුනා
ගීතයක වෙලා
කුමරුනි නුඹ
එතැයි කියා…….

අම්මා...

නුඹ,
මට බැඳි සෙනෙහස පුබ්බකයන්,
ලද ධනය මෙනි.....
දහස් ගව් දුර ගෙවූ සඳ….
නොවූ කල වෙහෙසක්,
මග කතර නොදැන
ගිය මග නොවූ කල වෙනසක්.....
තනියට ලඟ උන් සෙනෙහස
වියෝ වූ සඳ,
ඉකිලන නෙත් අග
අකුරු අමුනන ආදරනීය කව් පදය
අම්මා...

නුඹ නැති දා කවිකම් මට බෝ දුර.....

හඬන නෙතු අසල ඉඳ
කවි කරපන් නුඹ මගේ සිත
සහසක් පැතුම් මිලිනව
හැකිද ඉන්නට නොවූ විලසට

පෙර දිනක නුඹ මගේ දෑත ගෙන
සක්මන් කල ඒ මග තොට අඳින
පෙරුමන් පිරූ කඳුලක් විකසිතව
නෙත් අගින් ගිලිහුනා අසරනව

අත්වාරු ඇත පෙර විලසම
සිත් වාරු නැත අහිමි වූ කල නුඹ
සහසක් කවිකම් කල මගේ සිත
නුඹ නැති දා කවිකම් මට බෝ දුර.....

කඳුලු බිඳු......

ආදරයෙන් එකතු කළ
මතකයන්,
නුඹ...
අමතක කරන සඳ…….
ඉන්නෙ කෙළෙසද
නොසෙලා කඳුලු බිඳු,
මහවැලිය තරම් දිගු.....

නුඹ දන්නවනම්,

නුඹ දන්නවනම්,
නුඹ මගේ සිත රිදවන තරම්......
නුඹේ තෙපුල් මා නෙතට,
කඳුළු ගෙනෙන තරම්....
ඒත්,
නුඹ ඉඳීවි,
නොසැලී.......
ඇයි දන්නවද,
නුඹට මා,
ආදරය කරන තරම්
නුඹ දන්නා නිසාවෙන්…….

අවසරයි......

සරණ මංගල්ය අදයි නුඹ
හා බැඳෙන
යදම් බිඳ දමා,
නිදහසේ සැරි සරන...
බැඳි
පෙම් මල් පුබුදින
අවසරයි නික්මී යන්න
ජීවිතේ වස්සානයට ඉතින්...